Osobowość i przewlekły ból

Jak to się dzieje, że niektórzy ludzie powracają do zdrowia, pod­czas gdy inni stają się ofiarami choroby, kiedy prognoza jest dla wszystkich taka sama? Dlaczego przewlekły ból jest przytłaczają­cym i pozbawiającym ochoty do życia doznaniem dla jednych, a ży­cie innych prawie nie zmienia się pomimo dolegliwości, które po­winny ich zupełnie obezwładnić? Jak to się dzieje, że dla niektórych najlepszą terapią jest zażywanie dużych dawek środków przeciw­bólowych, podczas gdy inni z ochotą poszukują nowych i niekon­wencjonalnych sposobów leczenia przewlekłego bólu?

Jeśli o różnicach tych decydują odmienne cechy osobowości pa­cjentów, będzie to mieć kolosalne znaczenie w doborze metod lecze­nia, gdyż chodzi o to, aby były one dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjentów.

Badacze zajmujący się związkiem pomiędzy osobowością a zdro­wiem są zgodni co do tego, że pewne cechy osobowości przyczyniają się do powstawania chorób. Nie znaczy to oczywiście, że jedni ludzie ze względu na swoje osobowościowe cechy będą bardziej podatni na choroby i schorzenia niż inni. Uwarunkowania osobowościowe, po­dobnie jak stres, stanowią jedynie czynniki zwiększające ryzyko i w połączeniu z innymi elementami powodują u ludzi zwiększoną podatność na choroby, jak również na przewlekły ból. Zobaczmy jednak najpierw, co to takiego jest osobowość?

Osobowość odnosi się do całości twoich specyficznych cech i ten­dencji do zachowania i odczuwania w określony sposób, które stano­wią o twoim indywidualnym i niepowtarzalnym charakterze i prze­sądzają o twojej unikalnej naturze różnej od wszystkich innych osób. To, że posiadasz określoną osobowość, decyduje o tym, że bę­dziesz się zachowywał z dnia na dzień w stały i łatwy do przewidze­nia sposób. Nawet w różnych sytuacjach zachowanie twoje będzie generalnie wykazywać pewne łatwe do przewidzenia tendencje.

O niektórych ludziach można powiedzieć, że są zawsze optymi­stycznie usposobieni, a o innych, że zawsze koncentrują się na deta­lach albo że są podejrzliwi w stosunku do innych osób. Znajomość czyjejś osobowości pozwala przewidzieć, jak osoba ta będzie reago­wać na wymagania danej sytuacji, czyli jak zachowa się ona w okre­ślonych warunkach.

Niektórzy badacze sądzą, że osobowość jest wrodzona, zależna od unikatowego zestawu genów przekazanych przez rodziców, a ze­wnętrzne środowisko jedynie uruchamia zachowania będące wyni­kiem tych odziedziczonych właściwości. Inni przyjmują odmienne stanowisko, twierdząc, że to środowisko i wpływ kultury, w jakiej wyrastasz, odgrywają zasadniczą rolę w kształtowaniu się osobowo­ści. Wydaje się, że prawda leży gdzieś pośrodku. Pewne cechy osobo­wościowe pozostają niezmienne bez względu na zdarzenia i otocze­nie, inne natomiast mogą być modyfikowane przez doświadczenia życiowe. Zwłaszcza doświadczenia o silnym znaczeniu emocjonal­nym, jak ciężkie choroby, stwarzające zagrożenie życia, wydają się wywierać trwałe piętno na charakterze człowieka.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.