Zmiany nawyków zachowania

Zmiana szkodliwych wzorców zachowań nabytych w okresie cho­roby jest jeszcze jednym sposobem mogącym pomóc ci opanować przewlekły ból. Oczywiście pierwszym krokiem będzie uświadomie­nie sobie, że w pewnych okolicznościach zachowujesz się w określo­ny sposób. Zwracaj dokładnie uwagę na to, jak się poruszasz i jakie pozycje przyjmujesz podczas wykonywania codziennych czynności. Zapisywanie swoich spostrzeżeń ułatwi ci zidentyfikowanie najczę­ściej występujących zachowań. Jeśli masz kłopoty z taką samoobser­wacją, poproś członków rodziny albo inne osoby, z którymi przeby­wasz w ciągu dnia, aby również zwracali uwagę na twoje zachowanie.

Inną, skuteczną metodą, zwłaszcza jeśli masz trudności z obser­wacją swoich nietypowych zachowań, jest zwrócenie się do kogoś, aby cię sfilmował w różnych sytuacjach w ciągu dnia. Zobaczenie siebie tak, jak widzą cię inni, jest z reguły silnym przeżyciem. Przy­pomnij sobie swoją reakcję na dźwięk własnego nagranego głosu, kiedy po raz pierwszy usłyszałeś go z magnetofonu.

Obserwacja własnego zachowania, przypominającego osobę nie­pełnosprawną, jest zazwyczaj bardzo pouczająca dla większości pa­cjentów z przewlekłym bólem. Po raz pierwszy bowiem mogą oni zobaczyć, co inni widzieli już od dawna: jak bardzo ich sposób po­ruszania się odbiega od normalnego, sprzed wystąpienia dolegli­wości.

Kiedy zauważysz u siebie zachowanie albo nawyk, którego chcesz się pozbyć, zastosuj technikę stopowania myśli. Tym razem jednak instrukcje będą dotyczyć twoich zachowań, nie zaś sposobu myślenia. Ważne jest, abyś wiedział zawczasu, jakim zachowaniem chcesz zastąpić to niewłaściwe. Nie jest łatwo wyko­rzenić utrwalone nawyki, bądź więc wytrwały i nie rezygnuj po pierwszych niepowodzeniach. Może ci w tym pomóc tak zwana me­toda niezgodnych reakcji, polegająca po prostu na zachowaniu się w sposób odwrotny do tego, jak się zachowywałeś do tej pory. Jest to mniej skomplikowane, niż się wydaje. Jeśli na przykład cierpisz na bóle krzyża i do tej pory wstając z krzesła, chwytałeś się zawsze za dół pleców, przestań wykonywać ten ruch. Już wkrótce spostrzeżesz, że nie spełniał on żadnej użytecznej funkcji.

Zachowania bólowe to nie tylko koślawe ruchy. Używanie pomo­cy ortopedycznych, takich jak laski, kule, wózki, dłużej niż to ko­nieczne do wyleczenia urazu, to również szkodliwy nawyk, którego pacjenci powinni się pozbyć. Jak wspomniałem wcześniej, polega­nie na tego typu podporach prowadzi nie tylko do osłabienia mię­śni, ale utwierdza pacjenta w przekonaniu, iż jest on niepełno­sprawny, co ma także negatywny wpływ na system bólu. Należy stosować jedynie te urządzenia, które pozwalają utrzymywać kręgo­słup w prawidłowej pozycji podczas długotrwałego siedzenia lub chodzenia, jak wyprofilowane poduszki pod plecy lub specjalne wkładki do butów. Zanim zdecydujesz się na ich używanie, zasta­nów się, czy osiągane korzyści warte są przyjęcia statusu osoby nie­pełnosprawnej. Niestety, ciągle jeszcze przy braku widocznych przy­czyn niesprawności ludzie są skłonni traktować cię podejrzliwie, myśląc, że tylko udajesz.

Kwestie unikania aktywności fizycznej omawialiśmy już w roz­dziale poprzednim; sprawą lekarstw zajmiemy się nieco później. Przejdźmy więc teraz do jeszcze innego czynnika odgrywającego ro­lę w utrzymywaniu się przewlekłego bólu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.